fīnītor — Lewis & Short
fīnītor, ōris, m.id..
decempedator, metator): quaestori permittant, finitorem mittant: ratum sit, quod finitor uni illi, a quo missus erit, renuntiaverit,Cic. Agr. 2, 13, 34; 2, 17, 45; 2, 20, 53; Non. 1, 37.—Comically:
ejus (argumenti) nunc regiones, limites, confinia Determinabo: ei rei ego sum factus finitor,Plaut. Poen. prol. 49.—
circulus,the horizon, Sen. Q. N. 5, 17, 2; Luc. 9, 496.—*
o cunctis finitor maxime rerum (Pluto),Stat. Th. 8, 91.