flăgello — Lewis & Short
flăgello, āvi, ātum, 1, v. a.flagellum,
quaestorem suum in conjuratione nominatum flagellavit,Suet. Calig. 26:
aliquem manu sua,id. ib. 55; id. Claud. 38:
canes extremis polypi crinibus,Plin. 9, 30, 48, § 92:
terga caudā (leo),id. 8, 16, 19, § 49; cf.:
arborem caudā (serpens),Ov. M. 3, 94:
messem perticis,to thresh out, Plin. 18, 30, 72, § 298:
serpentes sese interimunt flagellando,id. 25, 8, 55, § 101.—Absol.:
in tergum flagellat,Quint. 11, 3, 118.—
flagellent colla comae,beat, dangle against his face, Mart. 4, 42, 7:
sertaque mixta comis sparsa cervice flagellat,i. e. shakes, Stat. Th. 10, 169; cf. id. ib. 3, 36:
flagellatus aër,Plin. 2, 45, 45, § 116:
si puteal multa cautus vibice flagellas,i. e. practise outrageous usury, Pers. 4, 49: cujus laxas arca flagellat opes, presses down, i. e. encloses, Mart. 2, 30, 4; 5, 13, 6; cf.: prout aliquis praevalens manceps annonam flagellet, keeps back commodities, i.e. maintains them at too high a price, Plin. 33, 13, 57, § 164.