flāgĭtĭōsus — Lewis & Short
flāgĭtĭōsus, a, um, adj.flagitium,
flagitiosi sunt, qui venereas voluptates inflammato animo concupiscunt,Cic. Tusc. 4, 32, 68:
homo flagitiosissimus, libidinosissimus nequissimusque,Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192:
civitas pessima ac flagitiosissima facta est,Sall. C. 5, 9:
vitiosa et flagitiosa vita,Cic. Fin. 2, 29, 94:
itaque videas rebus injustis justos maxime dolere, imbellibus fortes, flagitiosis modestos,id. Lacl. 13, 47:
libidines,Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134: cf.:
animus omni genere voluptatum,Quint. 12, 11, 18:
emptio, possessio bonorum,Cic. Rosc. Am. 9, 24:
flagitiosissima facinora facere,Sall. J. 32, 2:
socordia flagitiosior,id. ib. 85, 22:
fama flagitiosissima,Tac. H. 2, 31:
quod ea, quae re turpia non sunt, verbis flagitiosa ducamus,Cic. Off. 1, 35, 128:
regem armis quam munificentia vinci, minus flagitiosum,Sall. J. 110, 5; cf.:
flagitiosissimum existimo impune injuriam accepisse,id. ib. 31, 21:
quod flagitiosius est,Tac. A. 3, 54.—Hence, adv.: flāgĭtĭōse, shamefully, basely, infamously, flagitiously (freq. in Cic.;
elsewh. rare): impure et flagitiose vivere,Cic. Fin. 3, 11, 38:
turpiter et flagitiose dicta,id. de Or. 1, 53, 227; cf. Auct. Her. 1, 5, 8:
facere,Cic. Verr. 2, 1, 24, § 63:
judicia male et flagitiose tueri,id. ib. 1, 15, 44:
sumus flagitiose imparati,id. Att. 7, 15, 3:
desciscere ab aliquo,id. Fin. 5, 31, 94:
obitae legationes,id. Font. 11, 24.—Comp., Arn. 4, 141.—Sup.:
ut turpissime flagitiosissimeque discedat,Cic. Div. in Caecil. 22, 71:
servire aliorum amori,id. Cat. 2, 4, 8.