fortūno — Lewis & Short
fortūno, āvi, ātum, 1 (archaic form of the
tibi patrimonium dei fortunent,Cic. Fam. 2, 2:
eumque honorem tibi deos fortunare volo,id. ib. 15, 7; Liv. 34, 4 fin.:
quod faxitis, deos velim fortunare,id. 6, 41, 12: quamcumque deus tibi fortunaverit horam, whatever happy hour Providence has allotted you, Hor. Ep. 1, 11, 22.—Absol.: deos ego omnes, ut fortunassint, precor, Afran. ap. Non. 1. 1.—Hence, fortūnātus, a, um, P. a., prospered, prosperous, lucky, happy, fortunate (syn.: beatus, felix).
salvus atque fortunatus semper sies,Plaut. Aul. 2, 2, 5:
et miser sum et fortunatus,id. Capt. 5, 3, 16:
qui me in terra aeque Fortunatus erit, si illa ad me bitet?id. Curc. 1, 2, 52:
quam est hic fortunatus putandus, cui, etc.,Cic. Rep. 1, 17:
nec quicquam insipiente fortunato intolerabilius fieri potest,id. Lael. 15, 54:
laudat senem et fortunatum esse dicit,id. Tusc. 3, 24, 57:
mihi vero Cn. et P. Scipiones comitatu nobilium juvenum fortunati videbantur,id. de Sen. 9, 29:
o hominem fortunatum!id. Quint. 25, 80:
fortunate senex!Verg. E. 1, 47:
fortunatus et ille deos qui novit agrestes,id. G. 2, 493:
c fortunatam rem publicam!Cic. Cat. 2, 4, 7; cf.: o fortunatam natam me consule Romam, id. poët Fragm. ap. Quint. 9, 4, 41; 11, 1, 24; cf. also Juv. 10, 122:
fortunatus illius exitus,Cic. Brut. 96, 329:
vita,Hor. Ep. 1, 11, 14:
ut nobis haec habitatio Bona, fausta, felix fortunataque eveniat,Plaut. Trin. 1, 2, 3 (v. felix).—Comp.:
ecquis me hodie vivit fortunatior?Ter. Eun. 5, 8, 1:
Carneades dicere solitus est, nusquam se fortunatiorem quam Praeneste vidisse Fortunam,Cic. Div. 2, 41 fin.; Hor. A. P. 295.—Sup.:
Archelaüs, qui tum fortunatissimus haberetur,Cic. Tusc. 5, 12, 34:
fortunatissimo proelio decertare,Vell. 2, 12, 5.—
fortunatus laborum,happy in his sufferings, Verg. A. 11, 416:
fortunate animi!Stat. Th. 1, 638. —
gratia fortunati et potentis,Cic. Off. 2, 20, 69:
apud Scopam, fortunatum hominem et nobilem,id. de Or. 2, 86, 352:
quid vos hanc miseram ac tenuem sectamini praedam, quibus licet jam esse fortunatissimis?Caes. B. G. 6, 35, 8.—
also called Fortunatorum insulae,Plaut. Trin. 2, 4, 148;
and transf.: amoena virecta fortunatorum nemorum,Verg. A. 6, 639.—Adv.: fortūnāte, fortunately, prosperously:
nunc bene vivo et fortunate atque ut volo,Plaut. Mil. 3, 1, 112:
facile et fortunate evenit,id. Ep. 2, 2, 61:
feliciter, absolute, fortunate vivere,Cic. Fin. 3, 7, 26:
scite aut fortunate gestum,Liv. 10, 18, 5.