Eunuchus

The words most alive here

When a word is this common, does the corpus tell us anything about it beyond where the writing itself lives?

• Parmeno 187
• Thais 156
• Chaerea 130
• facio 124
• PYTHIAS 105
• Thraso 100
• Gnatho 100
• PHAEDRIA 95
• video 80
• dico 70
• thos 58
• nunc 56

By how often they stand in this work, the commonest particles set aside. Each opens onto its own word.

Read from it

• INTRODUCTION. PAMPHILA and Chremes were the children of an Athenian citizen. Pamphila, while an infant, was carried off from her home at Sunium by robbers, and by them sold to a merchant of Rhodes. He presented her to a courtesan of that place, who had her brought up with her own daughter Thais as her younger sister. When Thais grew up she removed to Athens with a lover of hers, who at his death left her all his property. She then kept company with a soldier named Thraso, who went to Caria after living with her a short time. Meanwhile her mother had died, and her uncle wishing to realize money by Pamphila, who was beautiful and accomplished, sold her to Thraso, who happened to be at Rhodes on his return to Athens, and carried her with him intending to make a present of her to Thais. During his absence, however, Thais had found a new lover, one Phaedria, son of Laches. This Thraso discovers on his return, and in order to secure his footing with her, makes his present conditional upon Phaedria’s dismissal. This causes Thais great perplexity, for she is really attached to Phaedria, and yet much wishes to get possession of Pamphila, whose history she has learnt in part, and whom she hopes to restore to her Athenian family, intending by so doing to make herself friends in Athens. Accordingly she shuts her door against Phaedria.

  Terence, Eunuchus front.subject_1

• (PHAEDRIA. DORUS. PYTHIAS. DORIAS.) PHAEDRIA Exi foras, sceleste: at etiam restitas Fugitive? prodi, male conciliate. DORUS Obsecro. PHAEDRIA Oh, Illud vide, os ut sibi distorsit carnufex. Quid huc tibi reditio est? vestis quid mutatio? Quid narras? Paulum si cessassem, Pythias, Domi non offendissem; ita iam ornarat fugam. PYTHIAS Habesne hominem amabo? PHAEDRIA Quidni habeam? PYTHIAS Factum bene! DORIAS Istuc pol vero bene. PYTHIAS Ubi est? PHAEDRIA Rogitas? non vides? PYTHIAS Videam? obsecro quem? PHAEDRIA Hunc scilicet. PYTHIAS Quis hic est homo? PHAEDRIA Qui ad vos deductus hodie est. PYTHIAS Hunc oculis suis Nostrarum numquam quisquam vidit, Phaedria. PHAEDRIA Non vidit? PYTHIAS An tu hunc credidisti esse, obsecro, Ad nos deductum? PHAEDRIA Namque alium habui neminem. PYTHIAS Au! Ne comparandus hic quidem ad illum est: ille erat Honesta facie et liberali. PHAEDRIA Ita visus est Dudum, quia varia veste exornatus fuit: Nunc eo tibi videtur foedus, quia illam non habet. PYTHIAS Tace, obsecro; quasi vero paulum intersiet. Ad nos deductus hodie est adolescentulus, Quem tu videre vero velles, Phaedria. Hic est vetus, victus, veternosus senex, Colore mustelino. PHAEDRIA Hem, quae haec est fabula? Eo redigis me ut quid egerim egomet nesciam. Eho tu! emine ego te? DORUS Emisti. PYTHIAS Iube, mihi denuo Respondeat. PHAEDRIA Roga. PYTHIAS Venistine hodie ad nos? negat. At ille alter venit, annos natus sedecim, Quem secum adduxit Parmeno. PHAEDRIA Age dum, hoc mihi expedi Primum: istam quam habes unde habes vestem? taces? Monstrum hominis! non dicturus es? DORUS Venit Chaerea. PHAEDRIA Fraterne? DORUS Ita. PHAEDRIA Quando? DORUS Hodie. PHAEDRIA Quam dudum? DORUS Modo. PHAEDRIA Quicum? DORUS Cum Parmenone. PHAEDRIA Norasne eum prius? DORUS Non; nec quis esset umquam audieram dicier. PHAEDRIA Unde igitur fratrem meum esse scibas? DORUS Parmeno Dicebat eum esse: is dedit mihi hanc vestem. PHAEDRIA Occidi. DORUS Meam ipse induit: post una ambo abierunt foras. PYTHIAS Iam satis credis sobriam esse me, et nihil mentitam tibi? Iam satis certum est virginem vitiatam esse? PHAEDRIA Age nunc bellua Credis huic quod dicit? PYTHIAS Quid isti credam? res ipsa indicat. PHAEDRIA Concede istuc paululum: audin? etiam nunc paululum: sat est. Dicdum hoc rursum: Chaerea tuam vestem detraxit tibi? DORUS Factum. PHAEDRIA Et ea est indutus? DORUS Factum. PHAEDRIA Et pro te huc deductus est? DORUS Ita. PHAEDRIA Iupiter magne, o scelestum atque audacem hominem! PYTHIAS Vae mihi! Etiam nunc non credis indignis nos esse irrisas modis? PHAEDRIA Mirum ni tu credas quod iste dicit: quid agam nescio. Heus, negato rursum. Possumne ego hodie ex te exsculpere Verum? vidistin fratrem Chaeream? DORUS Non. PHAEDRIA Non potest sine Malo fateri, video: sequere hac: modo ait, modo negat. Ora me. DORUS Obsecro te vero, Phaedria. PHAEDRIA I intro nunc iam. DORUS Oi, ei. PHAEDRIA Alio pacto honeste quo modo hinc abeam nescio. Actum est, siquidem tu me hic etiam, nebulo, ludificabere. PYTHIAS Parmenonis tam scio esse hanc technam quam me vivere. DORIAS Sic est. PYTHIAS Inveniam pol hodie parem ubi referam gratiam. Sed nunc quid faciendum censes, Dorias? DORIAS De istac rogas Virgine? PYTHIAS Ita: utrum taceamne an praedicem? Dor. Tu pol, si sapis, Quod scis nescis, neque de eunucho, neque de vitio virginis: Hac re et te omni turba evolves, et illi gratum feceris. Id odio dic, abisse Dorum. PYTHIAS Ita faciam. DORIAS Sed videon Chremem? Thais iam aderit. PYTHIAS Quid ita? DORIAS Quia cum inde abeo, iam tum inceperat Turba inter eos. PYTHIAS Aufer aurum hoc: ego scibo ex hoc quid siet.

  Terence, Eunuchus 4.4

• (PHAEDRIA. PARMENO.) PHAEDRIA Fac ita ut iussi deducantur isti. PARMENO Faciam. PHAEDRIA At diligenter. PARMENO Fiet. PHAEDRIA At mature. PARMENO Fiet. PHAEDRIA Satin hoc mandatum est tibi? PARMENO Ah! Rogitare? quasi difficile sit. Utinam tam aliquid invenire facile possis Phaedria Quam hoc peribit. PHAEDRIA Ego quoque una pereo, quod mihi est carius: Ne istuc tam iniquo patiare animo. PARMENO Minime; quin effectum dabo. Sed numquid aliud imperas? PHAEDRIA Munus nostrum ornato verbis, quod poteris; et istum aemulum, Quod poteris, ab ea pellito. PARMENO Memini, tametsi nullus moneas. PHAEDRIA Ego rus ibo, atque ibi manebo. PARMENO Censeo. PHAEDRIA Sed heus tu! PARMENO Quid vis? PHAEDRIA Censen posse me offirmare Et perpeti ne redeam interea? PARMENO Tene? non hercle arbitror. Nam aut iam revertere, aut mox noctu te adiget horsum insomnia. PHAEDRIA Opus faciam ut defatiger usque ingratiis ut dormiam. PARMENO Vigilabis lassus; hoc plus facies. PHAEDRIA Ah nihil dicis Parmeno. Eiicienda hercle haec est mollities animi: nimis me indulgeo. Tandem non ego illa caream, si sit opus, vel totum triduum? PARMENO Hui! Universum triduum? vide quid agas. PHAEDRIA Stat sententia. PARMENO Di boni, quid hoc morbi est? adeone homines immutarier Ex amore ut non cognoscas eundem esse? Hoc nemo fuit Minus ineptus magis severus quisquam, nec magis continues. Sed quis hic est qui huc pergit? at at! hic quidem est parasitus Gnatho Militis: ducit secum una virginem dono huic. Papae! Facie honesta: mirum ni ego me turpiter hodie hic dabo Cum meo decrepito hoc eunucho. Haec superat ipsam Thaidem.

  Terence, Eunuchus 2.1

• He is at first highly incensed at her conduct; but after an interview with her, consents to absent himself from Athens for a day or two, that she may have time to obtain Pamphila from Thraso. Before he goes he gives orders that an Ethiopian slave, and an eunuch whom he has bought for Thais, shall be taken to her house. At this moment Thraso sends Pamphila under the escort of Gnatho his follower. On her way to Thais’ house she is seen in the street by Chaerea, Phaedria’s brother, who at first sight falls desperately in love with her, and hurries after her, but being detained on his way by an old friend of his father’s, arrives just too late to see her taken into the house. Here he falls in with Parmeno, his father’s slave, and between them they concoct the scheme on which the plot of the play turns. Chaerea is dressed up in the eunuch’s clothes and conducted to Thais’ house, where he soon has an opportunity of carrying out his intended scheme, during the absence of Thais at Thraso’s house; after which he makes his escape. This event causes the greatest consternation in the household; and is no less distressing to Thais, who finds her plan for restoring Pamphila to her relations thus awkwardly frustrated. For in the meantime she has obtained some interviews with Chremes, the brother of Pamphila, and has nearly identified Pamphila when the catastrophe comes to her knowledge. Phaedria, too, is much disconcerted at discovering that his present has worked so much mischief. All parties, in fact, are at their wit’s end, with the exception of Chaerea, who, upon discovering Pamphila’s history, makes the best amends he can by undertaking to marry her. Pythias meanwhile, Thais’ maid, pays off old scores by driving Parmeno to divulge the whole matter to Laches, father of Chaerea and Phaedria.

  Terence, Eunuchus front.subject_2

• PROLOGUS Si quisquam est qui placere se studeat bonis Quam plurimis et minime multos laedere, In his poeta hic nomen profitetur suum. Tum si quis est qui dictum in se inclementius Existimavit esse, sic existimet, Responsum non dictum esse, quia laesit prior, Qui bene vertendo, et easdem scribendo male, ex Graecis bonis Latinas fecit non bonas. Idem Menandri Phasma nunc nuper dedit; Atque in Thesauro scripsit causamn dicere Prius unde petitur aurum quare sit suumn Quam ille qui petit unde is sit thesaurus sibi, Aut unde in patrium monumentum pervenerit. Dehinc ne frustretur ipse se, aut sic cogitet, Defunctus iam sum, nihil est quod dicat mihi; Is ne erret moneo et desinat lacessere. Habeo alia multa quae nunc condonabitur; Quae proferentur post, si perget laedere Ita ut facere instituit. Quam nunc acturi sumus Menandri Eunuchum postquam Aediles emerunt, Perfecit sibi ut inspiciendi esset copia. Magistratus cum ibi adessent occepta est agi. Exclamat furem non poetam fabulam Dedisse, et nihil dedisse verborum tamen; Colacem esse Naevi et Plauti veterem fabulam; Parasiti personam inde ablatam et militis. Si id est peccatum, peccatum imprudentia est Poetae; non qui furtum facere studuerit. Id ita esse vos iam iudicare poteritis. Colax Menandri est; in ea est parasitus Colax, Et miles gloriosus; eas se non negat Personas transtulisse in Eunuchum suam Ex Graeca; sed eas fabulas factas prius Latinas scisse sese id vero pernegat. Quod si personis iisdem uti aliis non licet, Qui magis licet currentes servos scribere, Bonas matronas facere, meretrices malas, Parasitum edacem, gloriosum militem, Puerum supponi, falli per servum senem, Amare, odisse, suspicari? Denique Nullum est iam dictum, quod non dictum sit prius. Quare aequum est vos cognoscere atque ignoscere Quae veteres factitarunt si faciunt novi. Date operam, et cum silentio animadvertite, Ut pernoscatis quid sibi Eunuchus velit.

  Terence, Eunuchus prologue.pr

• (ANTIPHO.) ANTIPHO Heri aliquot adolescentuli coimus in Piraeeo, In hunc diem ut de symbolis essemus. Chaeream ei rei Praefecimus; dati annuli; locus, tempus constitutum est. Praeteriit tempus; quo in loco dictum est parati nihil est. Homo ipse nusquam est; neque scio quid dicam aut quid coniectem. Nunc mihi hoc negoti caeteri dedere ut illum quaeram; Idque adeo visam, si domi est. Quisnam hic a Thaide exit? Is est, an non est? ipsus est. Quid hoc hominis? qui hic ornatus est? Quid illud mali est? nequeo satis mirari neque coniicere. Nisi quicquid est, procul hinc libet prius quid sit sciscitari.

  Terence, Eunuchus 3.4

Doors

• Ask about the words of the Eunuchus →
• Other works of Terence Adelphi ·Andria ·Heautontimorumenos ·Hecyra ·Phormio