LOGOI

The corpus record — Latin

fraus

fraus

a cheating

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 126 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. fraus — Lewis & Short

fraus, fraudis (

I gen. plur. fraudium, Cic. Off. 3, 18, 75; id. Pis. 19, 44; Dig. 9, 2, 23, § 4 al.: fraudum, Tac. A. 6, 21; Gell. 14, 2, 6; Claud. Laud. Stil. 2, 214; archaic form dat. sing. frudi, Lucr. 6, 187 Lachm.; cf. acc. frudem, id. 2, 187; acc. to Cod. Quadrat.; nom. plur. frudes, Naev. B. Pun. 1, 1), f. perh. root dhru-, bend, injure; Sanscr. dhru-ti, deception; cf. Gr. titrw/skw, wound, qrau/w, break, and Lat. frustum, frustra, Corss. Ausspr. 1, 150; Georg Curtius Gr. Etym. p. 222, a cheating, deceit, imposition, fraud (class. in sing. and plur.; syn.: dolus, fallacia, calliditas, etc.).
I Lit.: cum duobus modis, id est aut vi aut fraude fiat injuria, fraus quasi vulpeculae, vis leonis videtur: utrumque homini alienissimum, sed fraus odio digna majore, Cic. Off. 1, 13 fin.: nonne ab imis unguibus usque ad verticem summum ex fraude, fallaciis, mendaciis constare totus videtur? id. Rosc. Com. 7, 20: fraus fidem in parvis sibi praestruit, ut, cum operae pretium sit, cum mercede magna fallat, Liv. 28, 42: hostes sine fide tempus atque occasionem fraudis ac doli quaerunt, Caes. B. C. 2, 14, 1: fraude ac dolo aggressus est (urbem), Liv. 1, 53, 4: per summam fraudem et malitiam, Cic. Quint. 18, 56: in fraudem obsequio impelli, id. Lael. 24, 89: metuo in commune, ne quam fraudem frausus siet, Plaut. As. 2, 2, 20: fraudis, sceleris, parricidii, perjurii plenus, id. Rud. 3, 2, 37: Litavici fraude perspecta, Caes. B. G. 7, 40, 6: legi fraudem facere, i. e. to circumvent, evade, Plaut. Mil. 2, 2, 9; cf.: contra legem facit, qui id facit, quod lex prohibet; in fraudem vero legis, qui salvis verbis legis sententiam ejus circumvenit. Fraus enim legi fit, ubi, quod fieri noluit, fieri autem non vetuit, id fit, etc., Dig. 1, 3, 29 and 30: quod emancipando filium fraudem legi fecisset, Liv. 7, 16 fin.: facio fraudem senatusconsulto, Cic. Att. 4, 12: inventum deverticulum est in fraude earum (legum), gallinaceos quoque pascendi, Plin. 10, 50, 71, § 140: si quid in fraudem creditorum factum sit, Dig. 42, 8, 6, § 8 al.: sese dedere sine fraude constituunt, without deception, honorably, Caes. B. C. 2, 22, 1: sine fraude Punicum emittere praesidium, Liv. 24, 47, 8 (in another sense under II. C. 2.): audax Iapeti genus (Prometheus) Ignem fraude malā gentibus intulit, Hor. C. 1, 3, 28: aliter enim ad sororis filios quam concordiae fraude pervenire non poterat, by the deceitful pretence of unanimity, Just. 24, 2: bestiae cibum ad fraudem suam positum aspernuntur, Liv. 41, 23.—In plur.: exagitabantur omnes ejus fraudes atque fallaciae, deceptions, Cic. Clu. 36, 101: qui fons est fraudium, maleficiorum, scelerum omnium, id. Off. 3, 18, 75: noctem peccatis et fraudibus objice nubem, Hor. Ep. 1, 16, 62: (Europe) scatentem Beluis pontum mediasque fraudes Palluit audax, id. C. 3, 27, 28.
II Transf.
A Concr., of persons as a term of reproach, a cheater, deceiver, a cheat (ante-class and rare): fur, fugitive, fraus populi, Fraudulente, Plaut. Ps. 1, 3, 131: gerro, iners, fraus, heluo, ganeo, Ter. Heaut. 5, 4, 10.—
B In gen., a bad action, offence, crime (class.): otio aptus in fraudem incidi, Plaut. Trin. 3, 2, 32 Brix ad loc.: est enim periculum, ne aut neglectis iis (rebus divinis) impia fraude, aut susceptis anili superstitione obligemur, Cic. Div. 1, 4 fin.: si C. Rabirius fraudem capitalem admisit, quod arma contra L. Saturninum tulit, id. Rab. Perd. 9, 26: scelus frausque, id. de Or. 1, 46, 202: suscepta fraus, id. Pis. 18 fin.: nocituram postmodo te natis fraudem committere, Hor. C. 1, 28, 31.—In plur.: re publica violanda fraudes inexpiabiles concipere, Cic. Tusc. 1, 30, 72.—
C In pass. signif., a being deceived, selfdeception, delusion, error, mistake (class.): is me in hanc illexit fraudem, Plaut. Mil. 5, 42: imperitos in fraudem illicis, Ter. And. 5, 4, 8 Ruhnk.; cf.: oculi, supercilia, frons, vultus denique totus ... hic in fraudem homines impulit; hic eos, quibus erat ignotus, decepit, fefellit, induxit, Cic. Pis. 1, 1: nos in fraudem induimus frustraminis ipsi, Lucr. 4, 417: quemquam pellicere in fraudem, id. 5, 1005: jacere in fraudem, id. 4, 1206: in fraudem deducere, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 4: in fraudem incidere, Cic. Att. 11, 16, 1; cf.: in fraudem in re publica delabi, id. de Or. 3, 60, 226: ne tibi dent in eo flammarum corpora fraudem, Lucr. 2, 187: ne tibi sit frudi, quod nos inferne videmus, etc., id. 6, 187: quem (Euryalum) jam manus omnis Fraude loci et noctis ... oppressum rapit, deception as to, ignorance of, Verg. A. 9, 397.—
2 Injury, detriment, damage.
(a) Prop., produced by deception or ignorance: aliud fraus est, aliud poena; fraus enim sine poena esse potest, poena sine fraude esse non potest. Poena est noxae vindicta, fraus et ipsa noxa dicitur et quasi poenae quaedam praeparatio, Dig. 50, 16, 131.—
(b) Injury, hurt, harm, in gen. (in the best prose confined to the phrases, sine fraude and fraudi esse; v. infra): tuis nunc cruribus scapulisque fraudem capitalem hinc creas, Plaut. Mil. 2, 3, 23: id mihi fraudem tulit, Cic. Att. 7, 26, 2: esse alicui fraudi aut crimini, to tend to his injury, id. Mur. 35, 73; cf.: quae res nemini umquam fraudi fuit, id. Clu. 33, 91; id. Att. 5, 21, 12; id. Phil. 5, 12, 34; 8, 11, 33; id. Rosc. Am. 17, 49: latum ad populum est, ne C. Servilio fraudi esset, quod, etc., Liv. 30, 19, 9 al.: sine fraude, or archaic SE (SED) FRAVDE, without injury, without damage, without risk (= sine damno, sine noxa): SI PLVS MINVSVE SECVERVNT SE FRAVDE ESTO, Fragm. XII. Tab. ap. Gell. 20, 1, 49; v. sine: rex respondit: QVOD SINE FRAVDE MEA POPVLIQVE ROMANI QVIRITIVM FIAT, FACIO, Liv. 1, 24, 5: ceterae multitudini diem statuit, ante quam sine fraude liceret ab armis discedere, Sall. C. 36, 2; cf. Liv. 26, 12, 5; Hor. C. 2, 19, 20; id. C. S. 41: quis deus in fraudem, quae dura potentia nostra Egit? Verg. A. 10, 72: jam nosces, ventosa ferat cui gloria fraudem, id. ib. 11, 708.

2. Fraus — Lewis & Short

Fraus, personified,

I a deity, Cic. N. D. 3, 17, 44. In the service of Mercury, as the god of thieves, Mart. Cap. 1, § 51.

3. fraus — Walde–Hofmann

fraus, -dis (Kons.-St. wie laws) f. ,Ubervorteilung^, teils obj. als „Schaden, Nachteil“, sek, „Strafe“ (se, sine fraude, fraudi poenaeve esse u. dgl.), teils subj. „Betrug, Täuschung; Selbsttäuschung ; Verbrechen, Frevel* (seit XII tab., rom. vereinzelt, ebenso fraudö, -äre „betrüge, hintergehe, unterschlage seit Plaut. [-ätiö seit Plt., -ütor seit Cic.; defraudo, -früdo seit Plt.]; vgl. noch frausus sum Plt., … — [Walde–Hofmann, s.v. fraus, p. 575]

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. fraus (scan p. 276; entry #4323).
  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. fraus (scan pp. 575-576; entry #1161). Root candidates: *fraud-, *frausso-, *dhreu-.

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.