frŭtĭco — Lewis & Short
frŭtĭco (ū long in frūtĭcăt arbor, āvi, ātum, v. n., and frŭtĭcor, āri,
Tert. Judic. Dom. 135),excisa est arbor, non evulsa: itaque, quam fruticetur, vides,Cic. Att. 15, 4, 2:
ubi ex uno semine pluribus culmis fruticavit (triticum),Col. 2, 9, 6; Plin. 19, 8, 41, § 140; 19, 5, 29, § 92; 17, 10, 14, § 70; Sil. 9, 205.—
fruticante pilo,Juv. 9, 15;
of a stag's antlers: aspicis, ut fruticat late caput,Calp. Ecl. 6, 37.