LOGOI

The corpus record — Latin

fumus

fumus · m

smoke

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 79 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. fūmus — Lewis & Short

fūmus, i, m.Sanscr. dhū, dhumas, smoke; Zend. dun-man, vapor; Gr. qu/w, to rage, sacrifice, qumo/s, qu=ma, qu/os, etc.; Goth. dauns, odor; Engl. dust; cf.: fūnus, fuligo,

I smoke, steam, fume: in lignis si flamma latet fumusque cinisque, Lucr. 1, 871; cf. 1, 891; 4, 56: ibi hominem ingenuum fumo excruciatum, semivivum reliquit, Cic. Verr. 2, 1, 17, § 45: castra, ut fumo atque ignibus significabatur, amplius milibus pass. VIII. in latitudinem patebant, Caes. B. G. 2. 7 fin.: tum fumi incendiorum procul videbantur, id. ib. 5, 48 fin.: significatione per castella fumo facta, id. B. C. 3, 65, 3: ater ad sidera fumus erigitur, Verg. A. 9, 239: pernas in fumo suspendito, Cato, R. R. 162, 3: fumo inveteratum vinum, Plin. 23, 1. 22, § 40; cf. Hor. C. 3, 8, 11; Col. 1, 6, 19 sq.; v. fumarium; hence, poet. transf.: fumi Massiliae, Marseilles wine mellowed in the smoke, Mart. 14, 118: in illo ganearum tuarum nidore atque fumo, Cic. Pis. 6, 13; cf.: intervenerant quidam amici, propter quos major fumus fieret, etc., Sen. Ep. 64, and Ter. Ad. 5, 3, 60: non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem Cogitat, Hor. A. P. 143.—In double sense: Ph. Oculi dolent. Ad. Quor? Ph. Quia fumus molestus est, smoke, i. e. foolish talk, Plaut. Most. 4, 2, 10. —
b Prov.
(a) Semper flamma fumo est proxima: Fumo comburi nihil potest, flamma potest, i. e. the slightest approach to wrong-doing leads to vice, Plaut. Curc. 1, 1, 53.—
(b) Tendere de fumo, ut proverbium loquitur vetus, ad flammam, to jump out of the frying-pan into the fire, Amm. 14, 11, 12; cf.: de fumo, ut aiunt, in flammam, id. 28, 1, 26.—
(g) Fumum or fumos vendere, i. e. to make empty promises, Lampr. Alex. Sev. 36; Mart. 4, 5, 7; App. Mag. p. 313, 31.—For which also: per fumum or fumis vendere aliquid, Capitol. Anton. 11; Lampr. Heliog. 10.—
II Trop., like our word smoke, as a figure of destruction: ubi omne Verterat in fumum et cinerem, had reduced to smoke and ashes, i. e. had consumed, squandered, Hor. Ep. 1, 15, 39.

2. fümus — Walde–Hofmann

fümus, -i m. „Rauch, Dampf, Qualm, Brodem" (seit Plaut, rom., ‚ebenso fümö ,rauche, dampfe^ seit Pit. (ef- Aetna, suf- seit Hier., träns- seit Stat], fümidus seit Lucr. und famosus seit Cato ,rauchend*, fümärium u. -iolum n. „Rauchfang“ seit Colum. bzw. Tert., fümigö „beräuchere, räuchere“, spätl. und rom. „rauche* [Thurneysen IF. 31, 278; davon -äbundus, -ütió Spütl.; suffümigo seit Varro]; vgl. noch fümeus dicht. … — [Walde–Hofmann, s.v. fümus, p. 593]

Where it came from

  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. fümus (scan pp. 593-594; entry #1185). Root candidates: *dhumäko-.

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.