furtĭfĭcus — Lewis & Short
furtĭfĭcus, a, um, adj.furtum-facio,
I that commits theft, thievish:
minus jam furtificus sum quam antehac: rapio propalam,Plaut. Ep. 1, 1, 10:
manus,id. Ps. 3, 2, 97:
laeva,id. Pers. 2, 2, 44.