gānĕo — Lewis & Short
gānĕo, ōnis, m.id.,
I a glutton, debauchee (syn.:
nepos, asotus), gerro, iners, fraus, heluo, ganeo, damnosus,Ter. Heaut. 5, 4, 11:
quis parricida, quis ganeo, quis nepos, quis adulter, etc. ... inveniri potest, qui, etc.,Cic. Cat. 2, 4, 7; Varr. ap. Non. 119, 10:
egentissimus,Cic. Sest. 52, 111; Tac. A. 16, 18; Juv. 11, 58.