1. gĕlo — Lewis & Short
gĕlo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.gelu.
si gelent frigora, quarto die premendam (olivam),Plin. 15, 6, 6, § 21:
fluvius, qui ferrum gelat,Mart. 1, 50, 12.—Pass.:
quae (alvearia fictilia) et accenduntur aestatis vaporibus et gelantur hiemis frigoribus (shortly before: nec hieme rigent, nec candent aestate),Col. 9, 6, 2.—Esp. freq. in the part. perf.:
amnes gelati lacusque,Plin. 8, 28, 42, § 103:
lac, Col. poët. 10, 397: caseus,id. 7, 8, 7:
manus Aquilone,Mart. 5, 9, 3.—
gelu and gelidus): gelat ora pavor,Stat. Th. 4, 497:
timent pavidoque gelantur Pectore,Juv. 6, 95:
sic fata gelatis Vultibus,Stat. Th. 4, 404:
gelato corde attonitus,Luc. 7, 339:
gelati orbes (i. e. oculi emortui),id. 6, 541.—
pruinae perniciosior natura, quoniam lapsa persidet gelatque,Plin. 17, 24, 37, § 222:
venae,Stat. Th. 4, 727:
vultus Perseos,i. e. to be petrified, Luc. 9, 681.—Impers.:
non ante demetuntur quam gelaverit,Plin. 14, 3, 4, § 39; Vulg. Sir. 43, 21.