germen — Lewis & Short
germen, ĭnis, n.Sanscr. root grabh-, grah-, to conceive; garbh-as, child; whence, bre/fos (for gre/fos), germanus, perh. gremium,
huc aliena ex arbore germen Includunt,Verg. G. 2, 76:
serotino germine malus, tardissimo suber,Plin. 16, 25, 41, § 98; Vulg. Deut. 11, 17 et saep.—In plur.:
inque novos soles audent se germina tuto Credere,Verg. G. 2, 332; Plin. 18, 10, 21, § 94:
auctumni maturet germina Virgo,fruits, Claud. Laud. Stil. 2, 465:
impleratque uterum generoso germine,fœtus, embryo, Ov. M. 9, 280; so,
celsa Tonantis,i. e. daughter, Claud. Rapt. Pros. 2, 76:
servile,Just. 18, 3 fin.; and of puppies, whelps, Nemes. Cyneg. 155.—
cara maris,i. e. precious stones, Claud. Ep. ad Ser. 14:
frontis,i. e. a horn, id. Rapt. Pros. 1, 129.—
rabies unde illaec germina surgunt,Lucr. 4, 1083:
germen ab aethere trahere,origin, Prud. Cath. 10, 32: germine nobilis Eulalia, id. stef. 3, 1.