glōrĭātĭo — Lewis & Short
glōrĭātĭo, ōnis, f.id.,
I a glorying, boasting, vaunting, exulting (a word formed by Cic.):
ex quo efficitur, gloriatione, ut ita dicam, dignam esse beatam vitam,Cic. Fin. 3, 8, 28; 4, 18, 50:
ubi est ergo gloriatio tua,Vulg. Rom. 3, 27.