1. illĕcĕbra — Lewis & Short
illĕcĕbra (inl-), ae, f.illicio,
quae tanta in ullo homine juventutis illecebra fuit, quanta in illo?Cic. Cat. 2, 4, 8:
maxima est illecebra peccandi impunitatis spes,id. Mil. 16, 43:
voluptas est illecebra turpitudinis,id. Leg. 1, 11, 31:
fallax illecebra admirationum,Gell. 10, 12, 4:
quaestionis,id. 12, 5, 5.—In plur.:
habet etiam amoenitas ipsa vel sumptuosas vel desidiosas illecebras multas cupiditatum,Cic. Rep. 2, 4:
voluptatis,id. de Sen. 12, 40; id. Fam. 15, 16, 3:
vitiorum (with lenocinia cupiditatum),id. Sest. 66, 138:
corruptelarum,id. Cat. 1, 6, 13.—
munditia illecebra animo est amantūm,Plaut. Men. 2, 3, 4: ad quam illecebiam cum commoveretur nemo, etc., Liv. 10, 4.—In plur.:
suis te oportet illecebris ipsa virtus trahat ad verum decus,Cic. Rep. 6, 23; 6, 1:
jocum tentavit, eo quod Illecebris erat et grata novitate morandus Spectator,Hor. A. P. 223.—