illittĕrātus — Lewis & Short
illittĕrātus or illītĕrātus (inl-), a, um, adj.in-litteratus.
quem cognovimus virum bonum et non illitteratum,Cic. de Or. 2, 6, 25:
rusticus illitteratusque,Quint. 2, 21, 16:
illitteratum dicimus non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum,Sen. Ben. 5, 13, 4; cf.
also of one who cannot read,Col. 1, 8, 4. —Of things, unlearned, unpolished, inelegant:
incidunt in sermone vario multa, quae fortasse illis cum dixi nec illitterata nec insulsa esse videantur,Cic. Fam. 9, 16, 4:
nervi,Hor. Epod. 8, 17:
scribo plurimas sed illitteratissimas litteras,Plin. Ep. 1, 10, 9; 2, 3, 8.—
tacito illitteratoque Atheniensium consensu,Gell. 11, 18, 4; cf.: illitterata pax est, quae litteris comprehensa non est, Paul. ex Fest. p. 113 Müll.—
sonitus,interjections, Prisc. 1024 P.:
vox,id. 537 P.