ĭn -aequābĭlis — Lewis & Short
ĭn -aequābĭlis, e, adj.,
I uneven, unequal (rare, but good prose):
campester locus,Varr. R. R. 1, 6, 6:
solum,Liv. 35, 28, 9:
venarum inaequabili percussu,Plin. 7, 51, 52, § 171:
haec inaequabili varietate distinguimus,Cic. Part. Or. 4, 12.—
II Of number, disproportionate, Varr. R. R. 2, 4, 22.—Adv.: ĭnaequābĭlĭter, unevenly, unequally:
maturescunt ova,Varr. R. R. 3, 9, 8 Schneider:
rexit provinciam (with varie),Suet. Galb. 9:
gessit censuram,id. Claud. 16.