incĭtāmentum — Lewis & Short
incĭtāmentum, i, n.id.,
educandi,Plin. Pan. 27, 1:
turbarum,Amm. 21, 12 al.:
ad honeste moriendum,Curt. 9, 5, 4; so,
ad incessendum,id. 3, 11, 5.— With quo and comp.:
inclinatio senatus incitamentum Tiberio fuit quo promptius adversaretur,Tac. A. 2, 38.— In plur.:
incitamenta irarum,Tac. A. 1, 55:
victoriae,id. Agr. 32:
spei,Curt. 4, 14, 1 al.—
Sextia uxor, quae incitamentum mortis et particeps fuit,that instigated, Tac. A. 6, 29 fin.—In plur.:
acerrima seditionum ac discordiae incitamenta interfectores Galbae,id. H. 2. 23.