in-corruptus — Lewis & Short
in-corruptus (inconrupt-), a, um, adj.,
sucus et sanguis,Cic. Brut. 9, 36:
incorruptum a fraude advehentium frumentum,Sen. Brev. Vit. 19, 1:
aquae,Plin. 2, 103, 106, § 230:
templa,undestroyed, Liv. 32, 33, 5:
lignum,Plin. 16, 5, 8, § 22:
materia,id. 13, 16, 30, § 101.—
atque integri testes,Cic. Fin. 1, 21:
judex,Gell. 14, 4:
custos incorruptissimus,Hor. S. 1, 6, 81:
adversus blandientes,that would not be seduced by flatterers, Tac. H. 1, 35 fin.—
sensus (with integri),Cic. Ac. 2, 7, 19:
animus,id. Tusc. 1, 19:
fides,Tac. A. 12, 41:
integritas Latini sermonis,Cic. Brut. 35, 132:
aquilarum genus ... incorruptae originis,genuine, Plin. 10, 3, 3, § 8:
judicium,true, upright, Liv. 4, 6:
genus disciplinae,id. 1, 18:
mens,App. Dogm. Plat. 2, p. 19 fin.:
praeda,undiminished, Tac. A. 1, 68:
quonam id modo incorruptum foret,could be done most surely, id. 2, 12.—Hence, adv.: incorruptē, uncorruptly, justly (class.):
atque integre judicare,Cic. Fin. 1, 9, 30:
scite atque incorrupte loqui,Gell. 13, 21, 4.—Comp.:
judicare,Cic. Marc. 9, 29.