1. in-dĭco — Lewis & Short
in-dĭco, āvi, ātum, āre, v. a. (indicasso, is, for indicavero, is,
Plaut. Poen. 4, 2, 66; id. Rud. 4, 3, 89),rem omnem dominae indicavit,Cic. Clu. 64, 180:
Catilina non se purgavit, sed indicavit,id. Mur. 25, 51:
conscios delendae tyrannidis,id. Tusc. 2, 22, 52: jam me vobis indicabo, will betray or accuse myself, id. Arch. 11, 28:
indicabo meum consilium tibi,id. Fam. 10, 21, 2:
rem patri,Ter. Ad. 4, 4, 19:
causam publicae pestis,Liv. 8, 18, 4:
de conjuratione,to give information, inform, Sall. C. 48, 4:
quis tibi de epistulis istis indicavit,Cic. Fl. 37, 92; Sall. C. 30, 6:
aliquid in vulgus,to make publicly known, Cic. Univ. 2:
satis est actori sic indicare,Quint. 4, 2, 7.—With rel. clause:
contentus indicare quid facti sit,Quint. 4, 2, 128.—With acc. and inf.:
digitis ita figuratis ut temporis et aevi (Janum) esse deum indicent,Plin. 34, 7, 16, § 33.—
vultus indicat mores,shows, indicates, Cic. Leg. 1, 9; id. Brut. 94, 324:
lacrimis dolorem,Nep. Att. 4 fin.:
hoc res ipsa indicat,Ter. Eun. 4, 3, 16:
id esse verum parva haec fabella indicat,Phaedr. 1, 15, 3:
supercilia maxime indicant factum,Plin. 11, 37, 51, § 138:
ut epularum sollemnium fides ac tibiae ... indicant,Cic. de Or. 3, 51, 197. — Pass.:
aetas veterinorum indicatur dentibus,Plin. 11, 37, 64, § 168:
cum res non gesta indicatur, sed ut sit gesta ostenditur,Quint. 9, 2, 40. —
indicare convenit, quae prodit Onesicritus,Plin. 6, 23, 26, § 96:
aliquid obiter,id. 33, 1, 5, § 15:
nominatim,id. 15, 14, 15, § 49:
ut indicavimus,id. 36, 15, 24, § 115.—
indica, fac pretium,id. ib. 37:
cum postulasset, ut sibi fundus semel indicaretur,Cic. Off. 3, 15, 62. —
Indicasse est detulisse, arguisse, accusasse et convicisse,Dig. 50, 16, 197.