jūcundĭtas — Lewis & Short
jūcundĭtas, ātis, f.jucundus,
corporis morbis vitae jucunditas impeditur,Cic. Fin. 1, 18, 59:
agri,id. Agr. 2, 29, 79:
epistola plena jucunditatis,id. Q. Fr. 2, 10, 2;
with delectatio,id. de Or. 3, 38, 155:
dare se jucunditati,to give one's self up to enjoyment, id. Off. 1, 34, 122:
vitae,id. ib. 1, 3:
jucunditate perfundi,id. Fin. 2, 3, 6:
ea est in homine jucunditas, ut,cheerfulness, liveliness, id. de Or. 1, 7, 27.—Plur.:
nihil mihi ex plurimis tuis jucunditatibus gratius accidit, quam, etc.,good offices, favors, Cic. Att. 10, 8, 9.