lānūgo — Lewis & Short
lānūgo, ĭnis, f.cf. Gr. la/xnh, Lat. lāna,
flaventem primā ianugine malas Dum sequeris Clytium,Verg. A. 10, 324; so,
primaque par sacrae lanugo senectae,Juv. 13, 59; cf.:
comae graciles et lanuginis instar,Ov. Am. 1, 14, 23:
signarat dubia teneras lanugine malas,id. M. 13, 754:
a prima lanugine,Suet. Oth. 12:
herba cubile praebebat, multa et molli lanugine abundans,Lucr. 5, 817:
folia araneosa lanugine obducta,Plin. 24, 12, 66, § 108:
cana legam tenera lanugine mala,Verg. E. 2, 51.—