lătĭto — Lewis & Short
lătĭto, āvi, ātum, 1,
ille ignavissimus Mihi latitabat,Plaut. Trin. 4, 2, 83:
latitans Oppianicus,Cic. Clu. 13, 38:
latitans aper,Hor. C. 3, 12, 11.—Of inanim. and abstr. subjects, Lucr. 1, 875 sq.:
in terram latitare minute,id. 1, 890; 1, 642: invisis atque latitantibus rebus confidere, * Caes. B. C. 2, 14.—
si latitare ac diutius ludificare videatur,Cic. Quint. 17, 54; id. Dom. 31, 83; Dig. 42, 4, 7, § 3 sq.