laurĕus — Lewis & Short
laurĕus, a, um, adj.id.,
vectes laurei,Cato, R. R. 31:
folia,id. ib. 76:
corona,Liv. 23, 11:
in nitidā laurea serta comā,Ov. Tr. 2, 172:
oleum,laurel-oil, Plin. 20, 13, 51, § 137:
ramus,id. 15, 30, 40, § 136:
ramulus,Suet. Caes. 81:
pira,i. e. that smell like laurel, Col. 12, 10:
cerasa,grafted on laurel, Plin. 15, 25, 30, § 104:
nemus,Mart. 10, 92, 11.—
laurea in puppi navis longae enata,Liv. 32, 1:
tum spissa ramis laurea fervidos Excludet ictus,Hor. C. 2, 15, 9:
factis modo laurea ramis annuit,Ov. M. 1, 566:
ex Pannonia,Plin. Pan. 8, 3.—
te precor, o vates, assit tua laurea nobis,Ov. R. Am. 75:
laureā donandus Apollinari,Hor. C. 4, 2, 9:
cedant arma togae, concedat laurea linguae, Cic. poët. Off. 1, 22, 77: quam lauream cum tua laudatione conferam,id. Fam. 15, 6, 1. Sometimes victorious generals, instead of a triumphal procession, contented themselves with carrying a laurel branch to the Capitol:
de Cattis Dacisque duplicem triumphum egit: de Sarmatis lauream modo Capitolino Jovi retulit,Suet. Dom. 6:
urbem praetextatus et laurea coronatus intravit,id. Tib. 17; id. Ner. 13; Plin. Pan. 8:
thyrsus enim vobis, gestata est laurea nobis,Ov. P. 2, 5, 67:
bellorum laureas victori tradens,Just. 14, 4, 17.—
primus in toga triumphum linguaeque lauream merite,Plin. 7, 30, 31, § 117; cf.:
parite laudem et lauream,Plaut. Cist. 1, 3, 53.