lĭquesco — Lewis & Short
lĭquesco, lĭcŭi, 3,
tabes nivis liquescentis,Liv. 21, 36:
haec ut cera liquescit,Verg. E. 8, 80; Ov. M. 5, 431:
volnificusque chalybs vastā fornace liquescit,Verg. A. 8, 446; Plin. 37, 10, 59, § 162:
corpora foeda jacent ... dilapsa liquescunt,i. e. putrefy, Ov. M. 7, 550.—
eorum sonus liquescit et tenuatur,Val. Prob. p. 1389 P.—
qua (voluptate) cum liquescimus,Cic. Tusc. 2, 22, 52. —
fortuna liquescit,Ov. Ib. 425.—Of a person:
minui et deperire, et, ut proprie dicam, liquescere,Sen. Ep. 26.