lŏcū^ples — Lewis & Short
lŏcū^ples, ētis (ū,
Mart. 5, 36, 6;I gen. locupletium and locupletum; abl. sing. locuplete, usu. of a person, Cic. Verr. 2, 4, 12, § 29; id. Att. 12, 43, 2; Tac. H. 1, 46;
rarely of a thing,Hor. S. 2, 6, 102; Pers. 3, 74:
locupleti, of things,Cic. Verr. 2, 4, 1, § 1; id. de Or. 3, 48, 185; Sen. Contr. 2, 9, 4;
rarely of a person,Cic. Verr. 2, 4, 21, § 46; Macrob. S. 5, 18, 14; v. Neue, Formenl. 2, p. 49 sq.), adj. locus-plenus, rich in lands, substantial, opulent (syn.: dives, abundans, copiosus).
I Lit.:
quod tum erat res in pecore et locorum possessionibus: ex quo pecuniosi et locupletes vocabantur,Cic. Rep. 2, 9, 16; cf.:
(P. Nigidius) locupletem dictum ait ex compositis vocibus, qui pleraque loca, hoc est, qui multas possessiones teneret,Gell. 10, 5: locupletes locorum multorum domini, Paul. ex Fest. p. 119 Müll.—
So too, locupletem a locorum copia,Quint. 5, 10, 55:
locupletes dicebant loci, hoc est agri plenos,Plin. 18, 3, 3, § 11:
unum genus est eorum, qui magno in aere alieno, majores etiam possessiones habent: horum hominum species est honestissima, sunt enim locupletes,Cic. Cat. 2, 8;
rarely of things: neque minus locuples ad eos hereditas perveniat,Gai. Inst. 1, 192.—
B Transf., in gen., rich, wealthy, opulent:
de ornatu ut locupletes simus scitis,Plaut. Rud. 2, 1, 4:
egebat? immo locuples erat,Cic. Rosc. Com. 8, 22:
mulier copiosa plane et locuples,id. Div. in Caecil. 17, 55.—As subst.:
Lycurgus agros locupletium plebi, ut servitio, colendos dedit,the rich, Cic. Rep. 3, 9 fin.:
ut suffragia non in multitudinis, sed in locupletium potestate essent,id. ib. 2, 22, 39.—So fem.:
locuples quae nupsit avaro,Juv. 6, 141:
locuples et referta domus,id. de Or. 1, 35, 161:
in locuplete penu,Pers. 3, 74:
locupletem optare podagram,i. e. characteristic of the rich, Juv. 13, 96. —With abl.:
praedā locuples,Sall. J. 84:
locuples frugibus annus,Hor. Ep. 2, 1, 137:
mancipiis locuples,id. ib. 1, 6, 39.—With gen.:
pecuniae,App. M. 8, p. 202, 12:
locuples aquila,i. e. the lucrative post of centurion, Juv. 14, 197.—With in and abl. in thesauris, Vulg. Jer. 51, 13.—Comp.:
locupletior negotiator,Quint. 1, 12, 17.—Sup.:
urbs locupletissima,Cic. Rep. 1, 14:
locupletissimae urbes,Caes. B. C. 3, 31.—
II Trop.
A Well stored or provided, richly supplied, rich:
Lyslas oratione locuples, rebus ipsis jejunior,Cic. Fin. 5, 5, 13; id. N. D. 1, 40, 112:
Latinam linguam non modo non inopem, sed locupletiorem etiam esse quam Graecam,id. Fin. 1, 3, 10.—
B Transf., that is able to answer for a thing, that is a good surety, responsible, trustworthy, reliable, safe, sure:
reus,that can fulfil his engagement, Liv. 9, 9: auctor, testis, a sufficient surety, a credible witness:
Pythagoras et Plato locupletissimi auctores, jubent,Cic. Div. 2, 58, 119; cf.:
quem enim auctorem de illo (Socrate) locupletiorem Platone laudare possumus?id. Rep. 1, 10, 16:
locuples auctor Thucydides,id. Brut. 12, 47; id. Div. 1, 19, 37:
accedit etiam testis locuples, Posidonius,id. Off. 3, 2, 10:
tabellarius,a trusty, safe letter-carrier, id. Q. Fr. 3, 9, 6.—Hence, adv.: lŏcū^plētē, richly, amply (postclass.).
1 Lit., sup.:
locupletissime mu neratus,Spart. Hadr. 3:
dotata filia,Aur. Vict. Epit. 9.—
2 Trop., in comp., Front. ad Anton. Imp. 1, 3 Mai.