Lūcĕrĭa — Lewis & Short
Lūcĕrĭa, ae, f.,
I an ancient city of Apulia, now Lucera, Cic. Fam. 15, 15, 4; id. Att. 7, 12, 2; 8, 11, a; id. Clu. 69, 197; Liv. 22, 9; Hor. C. 3, 15, 14 et saep.—Hence,
II Lū-cĕrīnus, a, um, adj., Lucerian:
finis,Liv. 10, 35.—In plur. subst.: Lūcĕrīni, ōrum, m., the inhabitants of Luceria, Lucerians:
Lucerini ac Samnites ad internecionem caesi,Liv. 9, 26.