măcĭes — Lewis & Short
măcĭes, ēi, f.maceo,
profectus est (ad bellum) Hirtius consul: at quā imbecillitate? quā macie?Cic. Phil. 7, 4, 12; id. Agr. 2, 34, 93:
hoc maciem facit,Plin. 30, 7, 20, § 60:
reducere ad maciem,id. 24, 8, 30, § 46: equi macie corrupti, * Caes. B. C. 3, 58:
corpus macie extabuit, Cic. poët. Tusc. 3, 12, 26: turpis macies decentes Occupet malas,Hor. C. 3, 27, 53: tenet ora profanae Foeda situ macies, Luc. 6, 515:
macies aegri veteris,Juv. 9, 16; 15, 101.—
macies soli,poorness, barrenness, Col. 1, 4, 3:
lapidosa aurosi pulveris,Pall. 1, 5, 1:
jejuna corticis,id. Mart. 10, 21; so,
corticis,Plin. 17, 27, 42, § 252:
seges macie deficit,Ov. F. 1, 689.—
aquarum, e. g. at the ebb,Sol. 23.— *