mallĕŏlus — Lewis & Short
mallĕŏlus, i, m.dim.malleus,
verba mea sunt quasi malleus conterens petram,id. Jer. 23, 29.—
malleolus novellus est palmes, innatus prioris anni flagello, cognominatusque a similitudine rei, quod in ea parte, quae deciditur, ex vetere sarmento prominens utrinque, malleoli speciem praebet,Col. 3, 6, 3; cf. Plin. 17, 21, 35, § 156:
malleolos pangere,to set in, plant, Col. 3, 3, 12; so,
deponere,id. ib.:
conserere,id. 3, 14, 2:
demergere,id. 3, 18, 2:
serere sulco, vel scrobe,Plin. 17, 22, 35, § 169.—
malleoli, manipuli spartei pice contecti, qui incensi aut in muros aut in testudines jaciuntur,Non. 556, 11 sq.: partim malleolos, partim fasces sarmentorum incensos supra vallum, etc., Sisenn. ap. Non. 556, 13:
malleolos et faces ad inflammandam urbem comparare,Cic. Cat. 1, 13, 32; cf. id. Mil. 24, 64: faces taedamque et malleolos stupae illitos pice parari jubet, Liv 42, 64, 3; cf. id. 38, 6, 2. —
malleoli ossei vel aerei,Isid. 19, 34, 10.