mīlitāris — Lewis & Short
mīlitāris, e, adj.miles,
I of or belonging to a soldier, to war, or to military service, proper to or usual with soldiers, military, warlike, martial (class.):
militares pueri,soldiers' children, officers' sons, Plaut. Truc. 5, 16:
homo,id. Ep. 1, 1, 14:
advena,id. Ps. 4, 1, 20:
tribuni,Cic. Clu. 36, 99:
vir,Tac. H. 2, 75:
homines,Sall. C. 45, 2.— Also subst.: mīlĭtāris, is, m., a military man, soldier, warrior:
cur neque militaris Inter aequales equitat?Hor. C. 1, 8, 5:
praesidia militarium,Tac. A. 14, 33.—Of inanim. and abstr. things:
panis,Plin. 18, 7, 12, § 67:
institutum,Caes. B. C. 3, 75:
usus,id. ib. 3, 103:
res,id. B. G. 1, 21:
disciplina,Liv. 8, 34:
labor,Cic. Mur. 5, 11:
signa,military ensigns, standards, id. Cat. 2, 6, 13:
ornatus,id. Off. 1, 18, 61:
leges,id. Fl. 32, 77:
animi,Tac. A. 1, 32:
sepimentum,Varr. 1, 14, 2:
ire militaribus gradibus,to march, Plaut. Ps. 4, 4, 11: aetas, the age for bearing arms (from the seventeenth to the forty-sixth year), Liv. 25, 5:
via,a military road, a highway on which an army can march, id. 36, 15: herba, an herb good for wounds, also called millefolium, Plin. 24, 18, 104, § 168.—Also an appellation of Jupiter, App. de Mundo, p. 75.—In comp.:
quis justior et militarior Scipione?more militarily strict, Tert. Apol. 11 fin.—Hence, adv.: mīlĭtārĭter, in a soldierly or military manner (rare;
not in Cic. or Cæs.),Liv. 4, 41; 27, 3; Tac. H. 2, 80; Dig. 49, 16, 4, § 9.