nĕfārĭus — Lewis & Short
nĕfārĭus, a, um, adj.nefas,
syn.: impius, sacrilegus): homo nefarius et impius,Cic. Off. 2, 14, 51:
nefarius Atreus,Hor. A. P. 186:
voluntates consceleratae ac nefariae,Cic. Sull. 9, 28:
scelestum ac nefarium facinus,id. Rosc. Am. 13, 37:
singularis et nefaria crudelitas,Caes. B. G. 7, 77; Cic. Rep. 3, 9, 14:
multa commemorare nefaria in socios,id. Off. 2, 8, 28:
nefario scelere se obstringere,Caes. B. C. 2, 32: nuptiae. Gai. Inst. 1, 64.—
aliquid nefarie flagitioseque facere,Cic. Verr. 1, 13, 37; id. Div. in Caecil. 12, 38:
nefarie moliri pestem patriae,id. Cat. 2, 1, 1:
nefarie occisus pater,id. Rosc. Am. 11, 30.