nēquīquam — Lewis & Short
nēquīquam (so in the best MSS.; not nequicquam; v. Neue, Formenl. 2, p. 642 sq.; adv.ne-quiquam; cf.: nequiquam significare idem quod frustra, plurimis auctorum exemplis manifestum est, Paul. ex. Fest. p. 162 fin. Müll.,
Plaut. Trin. 440 Brix.; id. Most. 242 Lorenz),I in vain, to no purpose, fruitlessly:
ne istuc nequiquam dixeris tam indignum dictum in me,Plaut. As. 3, 3, 108: qui ipse sibi sapiens prodesse non quit, nequiquam sapit, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 2 (Trag. v. 310 Vahl.):
et sero et nequiquam pudet,Cic. Quint. 25, 79:
nequiquam alicujus auxilium implorare,Caes. B. C. 1, 1:
ut non nequiquam tantae virtutis homines judicari deberet ausos esse transire latissimum flumen,without ground, without reason, id. B. G. 2, 27:
nequiquam deus abscidit oceano terras,to no purpose, Hor. C. 1, 3, 21:
causas nequiquam nectis inanes,Verg. A. 9, 219; id. G. 1, 403; Ov. M. 4, 78; 5, 33; 438 al.:
frustra ac nequiquam,Cat. 77, 1:
sed nequiquam frustra, etc.,App. M. 8, p. 208, 41.—Absol. in exclamation:
nequiquam!Liv. 42, 64, 4.—Esp., without punishment, with impunity:
ne istuc nequiquam dixeris tam indignum dictum in me,Plaut. As. 3, 3, 108.