nēquĭtĭa — Lewis & Short
nēquĭtĭa, ae, and nēquĭtĭes (no
aceti,Plin. 14, 20, 25, § 125.—
me ipsum inertiae nequitiaeque condemno,Cic. Cat. 1, 2, 4; 1, 11, 29:
inertissimi homines, nescio quā singulari nequitiā praediti,id. Fin. 5, 20, 56.—
quod filii nequitiam videret,Cic. Clu. 51, 141:
illum aut nequities ... expellet,Hor. S. 2, 2, 131.—
uxor pauperis Ibyci Tandem nequitiae pone modum tuae,Hor. C. 3, 15, 1; 3, 4, 78; Ov. F. 1, 414; Phaedr. 3, 8, 15; in plur., Mart. 4, 42, 4.—
Lucurgus mihi quidem videtur posse hic ad nequitiam adducier,Plaut. Bacch. 1, 2, 4:
si domus haec habenda est potius, quam officina nequitiae et diversorium flagitiorum omnium,Cic. Rosc. Am. 46, 134; Cic. Verr. 2, 5, 33, § 87:
qui istius insignem nequitiam, frontis involutam integumentis, nondum cernat,id. Pis. 6, 12:
maturae mala nequitiae,Juv. 14, 216.