norma — Lewis & Short
norma, ae, f.for gnorima (cf. Gr. gnw/rimos); root, gno-; cf. gnarus, nosco,
anguli ad normam respondentes,Vitr. 7, 3; 9, 2; Plin. 36, 22, 51, § 172.—
nec sunt haec rhythmicorum aut musicorum acerrima norma dirigenda,Cic. de Or. 3, 49, 190:
vitam ad certam rationis normam dirigere,id. Mur. 2, 3:
numquam ego dicam Fabricium, Curtium, Coruncanium ad istorum (Stoicorum) normam fuisse sapientes,id. Lael. 5, 18:
hanc normam, hanc regulam, hanc praescriptionem esse naturae,id. Ac. 2, 46, 140:
natura norma legis est,id. Leg. 2, 24, 61:
juris,id. de Or. 2, 42, 178:
loquendi,Hor. A. P. 72:
norma et regula oratoris,Plin. Ep. 9, 26, 8.