nundĭnor — Lewis & Short
nundĭnor, ātus, 1, v. dep.nundinae.
I Lit., to attend or hold market, to trade, traffic (syn. mercor):
in captivorum pretiis, nec victoris animo, nec magni ducis more nundinans,chaffering, Liv. 22, 56:
nefandis nundinandi commerciis,Amm. 31, 5; Macr. S. 1, 16.—
B Transf., to come together in large numbers:
in Solonio, ubi ad focum angues nundinari solent,Cic. Div. 2, 31, 66.—
II Trop., to get by trafficking; to purchase, buy:
nundinari senatorium nomen,Cic. Verr. 2, 2, 49, § 122:
jus ab aliquo,id. ib. 2, 1, 46, §
119: totum imperium populi Romani,id. Phil. 3, 4, 10.—
B To trade away, to sell:
constabat eum in cognitionibus patriis nundinari praemiarique solitum,Suet. Tib. 7:
judices sententias suas pretio nundinantur,App. M. 10, p. 255, 13. —Act. collat. form nundĭno, to sell (postclass.): nundinatum pudorem, Firm. Math. 6, 31 fin.; Auct. ap. Capitol. Gord. 24 fin.; so in part. perf.: nundinatus, traded away, sold, Firm. Math. 6, 31 med.; Prud. stef. 10, 969; Tert. Virg. Vel. 13.