objecto — Lewis & Short
objecto, āvi, ātum, 1, v. freq. a.id.,
(pelagi volucres) Nunc caput objectare fretis, nunc currere in undas,i. e. to dive down, Verg. G. 1, 386:
huc illuc clipeum objectans,opposing, presenting, Stat. Th. 2, 662:
ingerit objectans trepidantibus ora leonis,Sil. 2, 194.—
statuit eum objectare periculis,Sall. J. 7, 1:
caput periclis,to expose, Verg. A. 2, 751:
corpora bello,id. G. 4, 218:
aliquem dolo simul et casibus,Tac. A. 2, 5:
pro aliquo animam,Verg. A. 12, 229.—
moras,Ov. Hal. 91.—
objectare alicui inopiam,Plaut. Trin. 3, 2, 28:
rus mihi tu objectas?id. Most. 1, 1, 16:
probrum alicui,Cic. Dom. 29; Sall. J. 85, 14; Tac. H. 2, 30: cum in colloquiis Pompeiani famem nostris objectarent, * Caes. B. C. 3, 48:
vecordiam,Sall. J. 94, 4:
veneficia in principem et devotiones,Tac. A. 4, 52:
spoliatas et inopes legiones Trebellio,id. H. 1, 60:
natum (i. e. filii mortem),Ov. M. 2, 400.—With object-clause:
mihi objectent lenocinium facere,Plaut. Merc. 2, 3, 76:
nobilitas objectare Fabio fugisse eum Appium Claudium collegam,Liv. 10, 15, 12. —*
cave tu illi objectes nunc in aegritudine, Te has emisse,Plaut. Most. 3, 2, 123.