obnuntĭātĭo — Lewis & Short
obnuntĭātĭo (obnunc-), ōnis, f.obnuntio, in the lang. of augurs,
dirarum,Cic. Div. 1, 16, 29.—In plur.:
obnuntiationibus per Scaevolam interpositis,Cic. Att. 4, 16, 7:
comitiorum cotidie singuli dies tolluntur obnuntiationibus,id. Q. Fr. 3, 3, 2.