1. obsĭdĭum — Lewis & Short
obsĭdĭum, ĭi, n.obsideo,
I a siege, investment, blockade (mostly ante-class. and post-Aug. for obsidio; not in Cic. or Cæs.; but cf. obsidio).
I Lit.:
obsidium dictum ab obsidendo, quominus hostis egredi posset inde,Varr. L. L. 5, § 90 Müll.: obsidium, tam quam praesidium, subsidium, recte dicitur, Paul. ex Fest. p. 193 Müll.: saevo obsidio premere aliquem, Enn. ap. Non. 216, 29 (Ann. v. 28 Vahl.):
obsidium facere Ilio,Plaut. Bacch. 4, 9, 24:
obsidio circumdare,Tac. A. 13, 41:
obsidium urgere,id. H. 4, 28; Flor. 4, 4, 4; Gell. 15, 31, 1; Amm. 20, 7, 3:
ad liberandum Mogontiaci obsidium,Tac. H. 4, 37.—
II Trop.
A A waylaying, an ambush:
obsidia hominum aut insidiosorum animalium,Col. 8, 2, 7.—
B Attention, foresight:
curatoris,Col. 9, 9, 1; cf. obsidio.—
C Danger:
tuo tergo obsidium adesse,Plaut. Mil. 2, 2, 64.