occātĭo — Lewis & Short
occātĭo, ōnis, f.occo,
I a harrowing (class.):
terra semen occaecatum cohibet: ex quo occatio, quae hoc efficit, nominata est,Cic. Sen. 15, 51; Col. 11, 2, 62; Plin. 18, 20, 49, § 180.