occultātĭo — Lewis & Short
occultātĭo, ōnis, f.2. occulto,
aliae fugā se, aliae occultatione tutantur,by hiding themselves, Cic. N. D. 2, 50, 127: cujus rei nulla est occultatio, * Caes. B. G. 6, 21 fin.:
in speluncā,Plin. 7, 45, 46, § 148. —Absol.:
occultatione propositā,in the expectation of concealment, Cic. Fin. 2, 22, 73.—
occultatio est, cum dicimus nos praeterire aut non scire aut nolle dicere id, quod nunc maxime dicimus,Auct. Her. 4, 27, 37; cf. the context.