occumbo — Lewis & Short
occumbo (obc-), cŭbui, cŭbĭtum, 3, v. n.ob-cumbo, cubo,
cometes cum oriretur occumberetque,Just. 37, 2, 3:
cum sol occumberet,Vulg. Gen. 15, 12; id. 3 Reg. 22, 36.—
aut occubuissem honeste, aut victores hodie viveremus,Cic. Att. 3, 15, 4: pro libertate cos occubuisse, Suet. Aug. 12 fin.:
circa se dimicans occubuerat,id. Tit. 4:
fertur et ante annos occubuisse suos,Ov. A. A. 3, 18:
dederat ne ferro occumbere posset,id. M. 12, 207:
acie,Suet. Ner. 2.—
Krebs, Antibarb. p. 790): pro patriā mortem (al. morte) occumbere,Cic. Tusc. 1, 42, 102 (Kühner, Moser, Orelli, and Baiter have mortem, Klotz and Fischer morte):
quod liberata patria ... mortem occubuisset,Liv. 2, 7, 8; 3, 50, 8; 26, 25, 14:
qui pugnantes mortem occubuissent,id. 31, 18, 6. —So, too, letum, Enn. ap. Prisc. p. 725 P. (Ann. v. 390 Vahl.):
necem voluntariam,Suet. Aug. 13 (al., with inferior MSS., nece voluntariā):
ictus clavā morte occubuit,Liv. 1, 7, 7 Weissenb. ad loc.:
morte occumbentis,id. 8, 10, 4:
ambo pro republicā morte occubuisse,id. 38, 58.—
certae morti, Verg. A. l. l.: neci,Ov. M. 15, 499.—
Rullo ditissimus agri Occumbis,Sil. 5, 260; Claud. B. Get. 74.—With per:
per te vidit Vulcani occumbere prolem,Ov. M. 7, 437. —*