1. offendo — Lewis & Short
offendo, di, sum, 3, v. a. and n.obfendo.
offendere caput ad fornicem,Quint. 6, 3, 67:
latus vehementer,Cic. Clu. 62, 175:
coxam,to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720:
solido,against something solid, Hor. S. 2, 1, 78:
in scopulis offendit puppis,strikes on, Ov. P. 4, 14, 22:
in redeundo offenderunt,ran aground, Caes. B. C. 3, 8:
in cornua,Sol. 40:
ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu,Plaut. Curc. 2, 3, 2:
visco,id. Poen. 2, 37.—
haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata,Plaut. Ps. 1, 2, 30:
paululum si cessassem, Domi non offendissem,Ter. Eun. 4, 4, 5:
si te in plateā offendero hac post umquam, periisti,id. ib. 5, 8, 34; id. Phorm. 5, 1, 31:
imparatum te offendam,will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3:
eundem bonorum sensum,id. ib. 1, 9, 17:
nondum perfectum templum offendere,Cic. Verr. 2, 4, 28, § 64:
omnia aliter ac jusserat offendit,id. Rep. 1, 38, 59.—
quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?Cic. Fam. 9, 2, 2:
in causis,id. de Or. 2, 74, 301:
ad fortunam,Phaedr. 4, 14, 6.—
pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent,Cic. Clu. 36, 98:
sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit,id. Fam. 2, 18, 3:
offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant,gave offence to, id. Sest. 49, 105:
se apud plebem offendisse de aerario,id. Att. 10, 4, 8:
neque in eo solum offenderat, quod,Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin:
in multis enim offendimus omnes,Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive:
cum nihil aliud offenderit,Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—
at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis,Caes. B. C. 2, 32:
si in me aliquid offendistis,have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—
apud judices offendere, opp. causam iis probare,Cic. Clu. 23, 63:
cum multi viri fortes offenderint,Cic. Verr. 2, 5, 50, § 131:
tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit,i. e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.—Impers. pass.:
sin aliquid esset offensum,Cic. Fam. 1, 7:
quoties culpā ducis esset offensum,might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.:
nullum ejusmodi casum exspectans, quo . . . in milibus passuum tribus offendi posset,id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.:
at si valetudo ejus offendissit,failed, Gell. 4, 2, 10.—
me exquisisse aliquid, in quo te offenderem,Cic. Fam. 3, 8, 4:
tuam existimationem,id. ib. 3, 8, 7:
neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit,id. Balb. 26, 59:
offensus nemo contumeliā,id. Att. 6, 3, 3:
ne offendam patrem,id. ib. 6, 3, 9:
ut eos splendor offendat,id. Fam. 1, 7, 7:
extinctum lumen recens offendit nares,Lucr. 6, 791:
offendere tot caligas, tot Milia clavorum,provoke, Juv. 16, 24:
polypodion offendit stomachum,disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58:
ne colorum claritas aciem oculorum offenderet,id. 35, 10, 36, § 97.—Pass., to be displeased, feel hurt:
multis rebus meus offendebatur animus,Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.:
ut non offendar subripi (ista munera),so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin.—Hence, of-fensus, a, um, P. a.
invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium!Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145:
offensum et invisum esse alicui,id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence:
offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit,Cic. Inv. 1, 49, 92.—
offensus et alienatus animus,Cic. Att. 1, 17, 7:
aliena et offensa populi voluntas,id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.—Comp.:
quem cum esse offensiorem arbitrarer,Cic. Att. 1, 5, 2:
quem sibi offensiorem sciebat esse,id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.