ŏpīnātĭo — Lewis & Short
ŏpīnātĭo, ōnis, f.id.,
I a supposing, opining; a supposition, conjecture, imagination, fancy, opinion, belief (class.):
opinationem volunt esse imbecillam assensionem,Cic. Tusc. 4, 7, 15; id. Ac. 2, 25, 78:
haec autem opinatio est judicatio se scire, quod nesciat,id. Tusc. 4, 11, 26; cf.
the context: mordax et inepta,Val. Max. 1, 8, 8:
(Tullius) quid super tali opinatione sentiret,Arn. 3, 6.