ōtĭōsus — Lewis & Short
ōtĭōsus, a, um, adj.otium,
nimis otiosum te arbitror hominem esse,Plaut. Truc. 1, 2, 34; 40:
quamvis etiam maneo otiosus hic,Ter. Ad. 2, 4, 15:
cum essem otiosus domi,Cic. Brut. 3, 10:
rebus humanis aliquos otiosos deos praeficere,id. N. D. 3, 39, 93.—
quo in studio hominum quoque ingeniosissimorum otiosissimorumque totas aetates videmus esse contritas,Cic. de Or. 1, 51, 219:
quem locum nos otiosi convertimus,in an interval of leisure, id. Div. 2, 30, 63:
Graeculum se atque otiosum putari maluit,id. Sest. 51, 110: numquam se minus otiosum esse, quam cum otiosus, that he was never less at leisure than when free from official business, Cato ap. Cic. Off. 3, 1, 1:
cum a te tua promissa flagitabam, ad urbem te otiosissimum esse arbitrabar,Cic. Fam. 3, 11, 3:
cum otiosus stilum prehenderat,id. Brut. 24, 93.—
spectatores otiosi Leuctricae calamitatis,Cic. Off. 2, 7, 26:
quidam enim non modo armatis, sed etiam otiosis minabantur,id. Marcell. 6, 18.—
etiam istos, quibus odio est otium, quietissimos atque otiosissimos reddam,Cic. Agr. 2, 37, 102:
vide ut otiosus it,Ter. Eun. 5, 3, 10; Cic. Fam. 9, 25, 3.—
(Cicero) lentus est in principiis, longus in narrationibus, otiosus circa excessus,Tac. Or. 22.—
et facilior et tutior vita est otiosorum,Cic. Off. 1, 21, 70:
otioso vero et nihil agenti privato, ... quando imperium senatus dedit?id. Phil. 11, 8, 20.—
crudeliter enim otiosis minabantur,Cic. Fam. 9, 6, 3 (B. and K. otiosissimi):
militare nomen grave inter otiosos,Tac. Agr. 40.—
ego, cui fuerit ne otium quidem umquam otiosum,Cic. Planc. 27, 66: pecuniae, idle, unemployed (opp. occupatus), Plin. Ep. 10, 62, 1:
senectus,Cic. Sen. 14, 49:
his supplicationum otiosis diebus,id. Q. Fr. 3, 8, 3:
quid quiete otiosius animi,Sen. Ira, 2, 13, 4.—
ignavus, iners, desidiosus): sententiae,Quint. 1, 1, 35:
sermo,id. 8, 2, 19:
otiosissimae occupationes,Plin. Ep. 9, 6, 4; so,
otiosum est persequi singula,Lact. 2, 4, 28; cf. Min. Fel. 23, 1.—
animo nunc jam otioso esse impero,Ter. And. 5, 2, 1:
ab animo,id. Phorm. 2, 2, 26:
a metu,Gell. 2, 29, 9:
quid est animi quiete otiosius,Sen. Ira, 2, 13, 2.—
fons vel rivus huc conveniat otiosus,flowing quietly, gently, Pall. 1, 37, 3.—Hence, adv.: ōtĭōsē.
vivere,Cic. Off. 3, 26, 97:
inambulare in foro,Liv. 23, 7 fin.:
sequi,Plaut. Mil. 4, 6, 8:
ire,id. Ep. 5, 1, 21:
magnast res, quam ego tecum otiose, si otiumst, cupio loqui,id. Aul. 4, 10, 41.—
bene et otiose percoquere,Cato, R. R. 76 fin.:
contemplari unumquodque otiose et considerare coepit,Cic. Verr. 2, 4, 15, § 33:
quaerere,id. Fin. 4, 13, 22:
segniter, otiose, neglegenter, contumaciter omnia agere,Liv. 2, 57.—
ademptum tibi jam faxo omnem metum, in aurem utramvis otiose ut dormias,Ter. Heaut. 2, 3, 100.