LOGOI

The corpus record — Latin

palus

palus · m

a stake

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 103 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. pālus — Lewis & Short

pālus, i, m. (

I neutr. collat. form pālum, i, Varr. ap. Non. 219, 18) [for paglus (cf. dim. paxillus); root pag-; Sanscr. pācas, snare; Gr. ph/gnumi, fasten; Lat. pango; cf.: pignus, pax], a stake, prop, stay, pale.
I Lit. (very freq. and class.; syn.: sudes, stipes): ut figam palum in parietem, Plaut. Mil. 4, 4, 4; id. Men. 2, 3, 53: damnati ad supplicium traditi, ad palum alligati, Cic. Verr. 2, 5, 5, § 11: palis adjungere vitem, Tib. 1, 8 (7), 33; Ov. F. 1, 665: palos et ridicas dolare, Col. 11, 2, 11; Varr. 1. 1.—The Roman soldiers learned to fight by attacking a stake set in the ground, Veg. Mil. 1, 11; 2, 23; hence, aut quis non vidit vulnera pali? Juv. 6, 246.—And, transf.: exerceamur ad palum: et, ne imparatos fortuna deprehendat, fiat nobis paupertas familiaris, Sen. Ep. 18, 6. should be 18.8 —In the lang. of gladiators, palus primus or palusprimus (called also machaera Herculeana, Capitol. Pert. 8), a gladiator's sword of wood, borne by the secutores, whence their leader was also called primus palus, Lampr. Commod. 15; Inscr. Marin. Fratr. Arv. p. 694.—Prov.: quasi palo pectus tundor, of one astonished, stunned, Plaut. Rud. 5, 2, 2.—
II Transf., = membrum virile, Hor. S. 1, 8, 5.

2. pălus — Lewis & Short

pălus, ūdis (

I nom. sing. pălŭs, Hor. A. P. 65; but usually pălūs, Verg. A. 6, 107; v. infra; gen. plur. paludum, Caes. B. G. 4, 38, 2 Oud.; rarely paludium, Liv. 21, 54, 7 Drak.; Plin. 2, 68, 68, § 174; Just. 44, 1, 10; Eum. Pan. Const. Aug. 12, 2), f. = Gr. phlo/s, mud; cf. Sanscr. palvala, pool; perh. -ud of the stem = u(/dwr, water, a swamp, marsh, morass, bog, fen, pool (cf.: stagnum, lacus).
I Lit.: ille paludes siccare voluit, Cic. Phil. 5, 3, 7: paludes emere, id. Agr. 2, 27, 71: palus erat non magna inter nostrum atque hostium exercitum, Caes. B. G. 2, 9: propter paludes exercitui aditus non est, id. ib. 2, 16: Cocyti tardāque palus inamabilis undā, Verg. G. 4, 479: sterilisve diu palus aptaque remis, Hor. A. P. 65: udae paludes intumuere aestu, Ov. M. 1, 737: stagnata paludibus ument, id. ib. 15, 269: nigra, Tib. 3, 3, 37: exusta, Verg. G. 3, 432: alta, id. ib. 4, 48: putida, Cat. 17, 10: nebulosa, Sil. 8, 382: sordida, Stat. S. 4, 3, 8.—Hence, Palus Maeotis, = Lacus Maeotis, now the Sea of Azof, Plin. 2, 67, 67, § 168; Mel. 1, 19.—
II Transf.
A A reed that grows in marshes: tomentum concisa palus Circense vocatur, Mart. 14, 160, 1; 11, 32, 2.—
B Water: (cymba) multam accepit rimosa paludem, Verg. A. 6, 414.

In the wild

6 of 395 attestations shown.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. palus (scan p. 502; entry #8148).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.