paucĭtas — Lewis & Short
paucĭtas, ātis, f.paucus,
quanta oratorum sit semperque fuerit paucitas,Cic. de Or. 1, 2, 8:
in summā paucitate amicorum,id. Fam. 4, 11, 1:
portuum,Caes. B. G. 3, 9:
paucitatem militum Caesaris despiciens,id. B. C. 3, 111:
loci,Liv. 2, 50, 10:
quae res et paucitatem eorum insignem et multitudinem Etruscorum . . . faciebat,id. 2, 50, 8:
nimia paucitas suorum,id. 28, 3, 8.—Without a gen.: de pantheris agitur mandatu meo diligenter;
sed mira paucitas est,Cic. Fam. 2, 11, 2; Caes. B. G. 3, 2, 3; Sall. C. 53, 4; Cic. Inv. 1, 22, 32; Quint. 5, 7, 23.