paupĕrĭes — Lewis & Short
paupĕrĭes, ēi, f.id.,
erum intulit in pauperiem,Plaut. Truc. 2, 7, 21 (al. inpulit); Ter. Heaut. 1, 1, 59:
pauperiem et duros perferre labores,Verg. A. 6, 437:
angustam pauperiem pati,Hor. C. 3, 2, 1:
immunda,id. Ep. 2, 2, 199:
importuna,id. C. 3, 16, 37:
dura,id. ib. 4, 9, 49:
proba,id. ib. 3, 29, 55:
vera,Tac. H. 4, 47; Lact. 6, 20, 25:
vixit in summā pauperie et paene inopiā,Suet. Gram. 11:
impoenitendae pauperiei se committere,App. M. 11, p. 271, 35; cf. paupertas.—
si quadrupes pauperiem fecisse dicatur,Dig. 9, tit. 9; Paul. Sent. 1, 15, 1:
pauperies est damnum sine injuriā facientis datum: nec enim potest animal injuriam fecisse, quod sensu caret,Dig. 9, 1, 1.