per-bĭbo — Lewis & Short
per-bĭbo, bĭbi, 3, v. a. (to drink much; hence), *
at ego perii, cui medullam lassitudo perbibit,Plaut. Stich. 2, 2, 16.—
lana quosdam (colores) non perbibit,Sen. Ep. 71, 31:
lacrimas,Ov. M. 6, 397:
medicamina,Col. 7, 4, 8.—
haec cum persuasi mihi et perbibi,Sen. Ep. 94, 11:
liberalia studia,id. ib. 36, 4:
nequitiam, id. Ira, 1, 16, 2: mentes eorum penitus sucum stultitiae perbiberunt,Lact. 2, 2, 16:
rabiem,Ov. Ib. 233:
Latinum sermonem,Quint. 1, 1, 12 Spald. N. cr.