per-fŏro — Lewis & Short
per-fŏro, āvi, ātum, 1 (in tmesi:
perque forare,Lucr. 5, 126, 8), v. a., to bore through, pierce through, perforate.
perforare ac demergere triremem, Auct. B. Alex. 25: lacernam lanceā,Vell. 2, 80, 3:
duo pectora uno ictu,Ov. M. 12, 377:
ense latus,id. Tr. 3, 9, 26:
gladio latus,Vulg. Judith, 13, 28:
Stabianum,to cut through for the sake of a prospect, Cic. Fam. 7, 1, 1:
duo lumina perforata,perforated, made by boring, id. N. D. 3, 4, 9:
viae ad oculos a sede animae,id. Tusc. 1, 20, 46:
berulli perforati,Plin. 37, 5, 20, § 78.—In mal. part., Auct. Priap. 78.—Fig.:
habebit sinum facilem, non perforatum, ex quo multa exeant et nihil excidat,Sen. Dial. 6, 23, 5.—
sol perforat culmina radiis totis,Stat. S. 1, 5, 46.