quantŭlus-cumque — Lewis & Short
quantŭlus-cumque (or-cunque), ăcumque, umcumque, adj.,
de hac meā, quantulacumque est, facultate quaeritis,Cic. de Or. 1, 30, 135:
adfectus quantulicumque sunt,Sen. Ep. 85, 8:
occasio,Juv. 13, 183: umor, Col. 2, 11, 7. — Neutr. as subst.: quantŭlumcumque, however small, however insignificant a thing:
quicumque eramus, et quantulumcumque dicebamus,Cic. Or. 30, 106.—
Separated: quantulum id cumque est,Cic. de Or. 2, 23, 97. — With gen.:
quantulumcunque aquae vel ciborum inest,Col. 8, 9.— Adv.: quantŭlumcun-quē, in however small a degree:
spem ejus, quae quantulumcunque restabat, comminuit,Val. Max. 1, 5, 6.