rĕceptācŭlum — Lewis & Short
rĕceptācŭlum, i, n.id., a place to receive or keep things in,
I a reservoir, magazine, receptacle.
I In gen.:
corpus quasi vas est aut aliquod animi receptaculum,Cic. Tusc. 1, 22, 52:
cibi et potionis (alvus),id. N. D. 2, 54, 136:
frugibus,Tac. G. 16:
cibi receptaculum ventriculus, Lact. Opif. Dei, 11: avium,Col. 8, 15, 4:
aquatilium animalium,id. 8, 1, 3:
praedarum,Plin. Pan. 36, 1:
olei,Pall. 1, 20, 2:
cloaca maxima, receptaculum omnium purgamentorum urbis,Liv. 1, 56, 2:
aquae,a reservoir, Vitr. 8, 7; cf.
Nili,Tac. A. 2, 61:
ignium,Vulg. Exod. 27, 3. —
II In partic., a place of refuge, a lurking-place, shelter, retreat, = locus ad receptum aptus (so usually):
castra sunt victori receptaculum, victo perfugium,Liv. 44, 39:
(Sicilia) illud receptaculum classibus nostris,Cic. Verr. 2, 2, 1, § 3:
pro castello ac receptaculo turrim facere,Caes. B. C. 2, 8; cf. Cic. Pis. 5, 11; and:
castella diruit, ne receptaculo hostibus essent,Liv. 9, 41, 6:
Capua receptaculum aratorum,Cic. Agr. 2, 23, 89; Caes. B. G. 7, 14:
servitiis ex Achaiā fugientibus receptacula Macedonia erat,a rendezvous, Liv. 41, 23; cf. id. 8, 11.— With gen.:
illud tibi oppidum receptaculum praedae fuit,a hiding-place for booty, Cic. Verr. 2, 5, 23, § 59:
receptaculum adversae pugnae,a place of refuge, Liv. 6, 33:
hostium,id. 1, 33:
receptaculum fugae,id. 8, 9;
with which cf. exsulum,Curt. 8, 2, 12:
perfugarum,Tac. A. 14, 29:
receptaculum habuere castra sociorum,Just. 2, 4, 30; 9, 1, 2:
perdices spinā et frutice sic muniunt receptaculum,their nest, Plin. 10, 33, 51, § 160:
(mors) aeternum nihil sentiendi receptaculum,Cic. Tusc. 5, 40, 117.